23 mar. 2015

Dereito Humano á Auga


Cando nos falan dos Dereitos Humanos, moitas veces pensamos en cousas intanxibles, cousas como a vida digna, a liberdade ou a seguridade. Por iso, e sobre todo na sociedade actual, cunha gran carga materialista, pode ser difícil de entender que a auga sexa un Dereito Humano que cumpla todas as propiedades dos mesmos, como a non posibilidade de mercantilización.


O artigo 3 da mesma dí:

Todo individuo ten dereito á vida, á liberdade e á seguridade da súa persoa. ”

O Dereito Humano á Vida, aínda sendo un dereito vulnerado en moitas partes do mundo, é de fácil comprensión, se cadra o mais institucionalizado. Todo o mundo debería entender que non se pode mercantilizar a vida, estariamos falando de escravitude. 

Empregando dúas premisas:

Para que exista a vida tal é como a coñecemos, é necesario que exista auga que a soporte.

A vida é un Dereito Humano con todas as propiedades que isto implica. Os Dereitos Humanos son inherentes a todas as persoas, son universais, pero poño atención na propiedade de interdependencia e interrelación.

O resultado lóxico destes dous argumentos é que, se a vida é un Dereito Humano, a auga tamén o debe ser, xa que é necesaria para o pleno disfrute daquela . É así como se recoñeceu finalmente no ano 2010 na Asamblea Xeral das Nacións Unidas:

Recoñece que o Dereito a auga potable e o saneamento é un Dereito Humano esencial para o pleno disfrute da vida e de todos os Dereitos Humanos.”

Este feito foi significativo, ainda que cabe destacar que esta resolución das Nacións Unidas non é vinculante para os Estados, é dicir, non teñen porque cumplila. 
 
Son innegables os avances dos últimos anos, como demostra o feito de que se cumplise, xa no ano 2011, o Obxetivo do Milenio referido a reducción de persoas que non poden disfrutar de abastecemento e saneamento.

 É a demostración de que, si se quere, pódese. É unha cuestión de vontade.




No hay comentarios: